[Nederlandse versie hieronder]

Paraplégique, incontinent total, une balle dans la colonne vertébrale : Asad n’a pas le droit d’être soigné en Belgique. Un scandale qui met en évidence l’incohérence de la procédure 9ter.

La politique d’asile de la Belgique vient d’atteindre un  record absolu d’inhumanité et d’absurdité. En cause, l’accès au séjour légal de migrants pour raisons médicales, autrement dit : la procédure 9ter aujourd’hui pratiquement vidée de son sens initial.

La demande d’asile d’Asad pour raisons médicales a été refusée. Les médecins de l’Office des Etrangers (OE) ont d’abord estimé que « d’un point de vue médical, il n’y a aucune contre-indication pour un retour en Afghanistan ». Qu’on en juge : Asad a une balle coincée dans la colonne vertébrale, cette plaie a entraîné une lésion médullaire, l’incontinences des selles et des urines nécessitant  une sonde qui doit être vidée toutes les trois heures, il souffre de paresthésie douloureuse au niveau des jambes, ce qui l’oblige à se déplacer en chaise roulante.

Devant ce refus, l’avocat d’Asad introduit un recours. Celui-ci est recevable mais non fondé. Qu’on en juge : sous prétexte qu’Asad a été blessé par balle en 2001 et qu’il n’est arrivé en Belgique qu’en 2009, les médecins de l’OE n’envisagent que deux hypothèses. Ou Asad a vécu sans problème en Afghanistan durant 8 ans. Ou il y a reçu un traitement adapté.

C’est faire abstraction d’une troisième hypothèse, logique et conforme à la réalité : Asad n’a reçu aucun traitement approprié en Afghanistan ce qui a aggravé son état de santé l’obligeant à s’exiler et à vivre une situation humiliante et inhumaine.

De plus, l’OE n’a mené aucune enquête en Afghanistan sur la disponibilité et l’accessibilité aux soins requis pour Asad. Ce qui est en contradiction avec l’instauration du « filtre médical » en vigueur depuis janvier 2012 qui oblige l’OE à vérifier l’accessibilité aux soins dans le pays d’origine du demandeur.

La procédure 9ter autorisant le séjour en Belgique pour raisons médicales n’est plus aujourd’hui qu’une coquille vide : à peine 7% des demandes sont recevables. C’est pourtant un droit garanti à l’article 9ter de la loi du 15 décembre 1980 et dans la jurisprudence de la Cour européenne des Droits de l’Homme. Le Conseil du Contentieux des Etrangers a déjà annulé quatre décisions de l’OE refusant un titre de séjour à des étrangers gravement malades.

Qui peut vraiment croire qu’Asad, dans sa chaise roulante, avec ses douleurs et sa sonde urinaire, recevra les soins appropriés à son état dans un pays dévasté par vingt années de guerre où l’insécurité, l’arbitraire et la pauvreté prévalent toujours?

Entre hypocrisie, irresponsabilité et absence d’esprit logique des autorités en charge des procédures 9ter, on a le choix. Reste qu’il faut surtout dénoncer une non assistance à personne en danger et l’attitude des médecins de l’OE qui font fi du serment d’Hippocrate lequel stipule clairement le respect de la vie et de la dignité humaine.

CRER
Contact presse: 0496/472768

-------------

Verlamd, volledig incontinent, met kogel in ruggengraat, Asad mag niet in België behandeld worden. Willekeur bij de toepassing van artikel 9ter.

De onmenselijkheid en absurditeit van het Belgische asielbeleid heeft een nieuw dieptepunt bereikt. Het gaat om de machtiging tot verblijf om medische redenen, oftewel artikel 9ter van de Verblijfswet, een procedure die ondertussen volledig is uitgehold.

De asielaanvraag die Asad om medische redenen had ingediend, is geweigerd. De artsen van de Dienst Vreemdelingenzaken zijn van oordeel dat er, medisch gezien, geen enkele contra-indicatie is voor zijn terugkeer naar Afghanistan.

Oordeelt u zelf. Asad heeft dwarslaesie die veroorzaakt is door een kogel die nog altijd in zijn ruggengraat zit. Daardoor heeft hij ontlastings- en urine-incontinentie en draagt hij een stoma dat elke drie uur vervangen moet worden. Hij lijdt aan spookpijnen in zijn benen en zit in een rolstoel.

Asads advocaat heeft beroep aangetekend tegen de weigering, maar dat is afgewezen.

Oordeelt u zelf. Asad is 2001 neergeschoten en pas in 2009 in België aangekomen, De artsen van de Dienst Vreemdelingenzaken doen daarom alsof er maar twee mogelijkheden zijn: ofwel is Asad acht jaar zonder problemen in Afghanistan gebleven, ofwel heeft hij daar de behandeling gekregen die hij nodig had. Er bestaat nochtans een derde mogelijkheid, volkomen logisch en waarheidsgetrouw, maar die wordt buiten beschouwing gelaten: Asad heeft in Afghanistan helemaal geen passende behandeling gekregen, zijn toestand is verslechterd, hij heeft in vernederende en onmenselijke omstandigheden geleefd en kon uiteindelijk niet anders dan zijn land verlaten.

De Dienst Vreemdelingenzaken heeft in Afghanistan bovendien geen enkel onderzoek gevoerd om te zien of de zorg die Asad nodig heeft beschikbaar en toegankelijk is. Dit is in strijd met de “medische filter” die sinds januari 2012 wordt toegepast, en die de Dienst Vreemdelingenzaken verplicht om dit soort zaken te onderzoeken in het land van herkomst.

Artikel 9ter, de machtiging tot verblijf om medische redenen, is inmiddels niet meer dan een lege huls. Hooguit 7% van de aanvragen is ontvankelijk. Het gaat hier nochtans om een recht dat wordt gewaarborgd door de wet van 15 december 1980 en de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Al vier keer heeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen een weigering van de Dienst Vreemdelingenzaken vernietigd om een verblijfsvergunning te verstrekken aan een ernstig zieke patiënt http://www.justice-en-ligne.be/article548.html, in het Frans).

Het is gewoon niet geloofwaardig dat Asad in zijn rolstoel, met zijn chronische pijnen en met zijn stoma de zorg krijgt die hij nodig heeft in een land dat al twintig jaar verscheurd wordt door oorlog, en waar onveiligheid, willekeur en armoede aan de orde van de dag zijn.

In deze zaak geeft de overheid blijk van grenzeloze hypocrisie, onverantwoordelijkheid en gebrek aan logisch denkvermogen.

Dit is schuldig verzuim tegenover een persoon in nood. De artsen van de Dienst Vreemdelingenzaken lappen de eed van Hippocrates aan hun laars waarmee ze ondubbelzinnig hebben beloofd dat zij het leven en de menselijke waardigheid zullen eerbiedigen.

CRER
Contact: 0496/472768